Batur’un haftasonu sabahları basketbol antremanı sayesinde, bu tatil günlerinde erken saatlerde evden çıkmak zorunda kalıyoruz. Böylece sabah erken saatlerde günü yakalayabildiÄŸimiz için, bu aktiviteyi hemen her antreman çıkışı keyifli bir geziye dönüştürebiliyoruz.
Bu günün programı Beyazıt ve Kapalıçarşı. Direkt Beyazıt’a gelip Turizm Ä°nformasyon (Cumartesi saat 11:00 den 15:00′e kadar kapalıydı, bu informasyon ofisi niçin vardır peki?) ofisinin önündeki park yerine arabamızı bırakıyoruz ve mini gezimize baÅŸlıyoruz. Ä°Ãœ büyük kapısı, sahaflar çarşısında kısa bir tur yapıyoruz. Batur’a sahaf’ın ne demek olduÄŸunu izah ettiÄŸimde ise, bana bu kitapların neresi eski, bütün kitapçılarda herkez ÖSS ve OKS kitapları satmakta dedi. Sesimi çıkaramadım haklıydı. Sahafların ardından da Fesçiler kapısından Kapalıçarşıya adım atıyoruz.
Bu kapı beni hep 80′li yıllara götürmüştür. O yıllarda, bu kapıdan giriÅŸin hemen bir arka paralel sokağında kaçak yollardan Türkiyeye getirilen ürünler satılırdı. Ä°lk Çin kes’imi, ilk Converse’imi, ilk Levi’s bluejean’ımı, ilk kayak anorağımı buradan almıştım (O Bulgar malı anorağı hala atmaya kıyamam). Fioricci ve Wrangler jean, Lacoste t-shirt ile ilk burası sayesinde tanışmıştık.
Fesçiler’den girip ilk sola girerseniz güzel bir avluya ulaşırsınız. Gün ışığını yakaladığınız bu avlulardan çarşı içinde bir çok yerde var. Ãœst katlarındaki o küçük altın atölyelerinde Tiffany, Bvlgari, Gucci gibi ünlü mücevher markalarının tıpkıları üretilmektedir. Bu sokağın hemen üzerindeki yola açılan bir giysi tadilat atölyesinde soluklandık. Bu sırada Mustafa bey’den hem elindeki kömürlü (gerçek wireless ütü) ütüsüyle çalışıp, hem de çarşının bugünlere gelirken yaÅŸadıklarını dinledik.
Buradan sonra tamamen ara sokaklardan devam ederek Bedesten’e vardık. Görmeyeli Bedesten’de çok hoÅŸ bir cafe açılmış. Ambiansı harika gözüküyor. Bedesten’e gelirken bir cafe daha vardı. Bedesten’de güzel bir gezi yaptık. Vitrinlerdeki o ilginç antikalar gerçekten çok güzeldi.
Hedefimiz Åžark kahvesi olduÄŸundan hızlı adımlarla hedefe vasıl oluyoruz. “Åžark” kahvesi kapısındaki “Garb’i” Illy kahvesi reklamı hoÅŸ bir tezat oluÅŸturuyor.
Yaklaşık 50 yıllık bir geçmiÅŸe sahip ve Kapalıçarşının alameti farikası olmuÅŸ bu kahve’de hemen içeride küçük bir masaya ilÅŸiyoruz. Buranın insana huzur veren bir atmosferi var. Ãœniversite yıllarında ders çalışmak için kullandığımız bu mekan ÅŸimdi ağırlıkla turistik bir iÅŸletme halini almış. Ben ÅŸekerli Türk kahvemi, Batur ise cappucino istiyor. Çok hızlı bir servis ile sipariÅŸlerimiz geliyor. Türk kahvesi mükemmel. Cappucino ise yanındaki çikolata sayesinde hedefini buluyor. Batur baÅŸka yerlerde niçin cappucino yanında çikolata verilmediÄŸi konusunda sitemlerini iletiyor.
Bir süre Kapalı çarşının bu meydanını boş gözlerle seyrediyoruz. O eski günlerdeki kalabalıktan eser kalmamış. Turist popülasyonu son derece azalmış. Zaten konuştuğumuz tüm esnaf ta bundan şikayetçi. Ama bu sonucu yaratan neden de gene kendilerinden kaynaklanmıyor mu? Kollarından sürüklenerek dükkanlara çekilen turistler, 10 liralık malı 30 liraya satmaya çalışan esnaf yani istikrarsız fiyatlar hep bu günkü sonucu doğuran faktörlerdi. Şimdilerde esnaf odası kurallarını oluşturmaya ve uygulamaya çalışsa da geçmişin izleri çok kolay silineceğe benzemiyor.
Buradan sonra kapalıçarşının o labirent gibi sokaklarında ve avlularında amaçsızca geziyoruz. Nihayetinde ise karnımız acıkıyor ve bu nedenle Mısır çarşısının yolunu tutuyoruz.
Sizde bu Tarihi Çarşının tadını çıkarmak için bir Cumartesinizi ayırınız. Ayrıca da ben hala Kapalıçarşının, esnafın en çok iş yapacağı gün olan Pazar günleri niçin kapalı olduğunu anlayabilmiş değilim.