Anneannem’in gençliÄŸinde -yani 1920 li yıllarda- gittiÄŸi, daha sonra Annem, Teyzem ve Dayım ile de gidip onlarıda alıştırdığı Vefa bozacısı, Ailemizde boza geleneÄŸinin oluÅŸmasında önemli bir rol oynamıştır.
Bizim çocukluğumuz ve gençliğimizde ise her kış, öncelikle Vefa bozacısından 3 - 4 litre kadar boza alınırdı. Hepimiz bu bozadan kapış kapış içerdik. Son bardak ise maya olması için saklanır ve daha sonra kazan kazan malzeme kaynatılır, süzülür ve son bardak maya olarak bu karışıma katılır ve mayalanması için bekleyiş başlardı. O karışım mayalandıkça uzaylıların bir içeceği gibi dibinden iri kabarcıklar oluşturur ve bu kabarcıklar ağır ağır yüzeye doğru harekete başlardı. Yaklaşık 2 - 3 gün sonra konu komşuya dağıtılacak kadar çok bozamız olurdu. İşte bu dönemde her okuldan gelişimizde üzeri tarçınlanmış ve leblebi serpilmiş bardaklar mutfak tezgahı üzerinde bizi bekler bulurduk.
O soÄŸuk kış gecelerinde soba başında toplaÅŸmış, radyoda radyo tiyatrosunu dinlediÄŸimiz saatlerde, dışarıdan bozacı geçerdi ve “iiiiiiebuuzzzzuaaaakkk ooaaaydibooooza” gibi birÅŸeyler söyleyerek ellerindeki güğümlerle bozalarını satmaya çalışırlardı. Hiç almadık ama bu müzikal bir ahenk içinde olan bağırış ÅŸekilleri Ä°stanbul’un her yerinde aynı idi. Aynı bozacının bir gecede Ä°stanbulu dolaÅŸması mümkün olmadığına göre demek ki bu iÅŸin raconu buydu. Bu bozacılar geçerken kulak kabartırdım ve asla ne söylediklerini anlayamazdım. Yıllar sonra bu raconu bozan bir bozacı daha anlaşılır bir uslupla bağırınca anladım ki “Ä°yi Boza Koyu Boza” imiÅŸ bu sihirli sözcükler.
Selda’nın da bir boza fan’ı olmasındaki en büyük etken Annem’in evde hazırladığı boza idi. Yıllar önce Selda daha önce hiç denemediÄŸi bozayı, potansiyel kayınvalide ikram edince, ezile büzüle kabul edip içmek zorunda kalmasaydı, belkide hala boza hakkında olumsuz görüşleri devam edecekti.
Vefa Bozacısı, 1876′dan beri aile geleneÄŸi ile boza üretmekte olup, bugün içtiÄŸimiz kıvamdaki bozayı formüle etmiÅŸ ve yıllardır da aynı kalitede üretmekteler. Vefa’daki bu dükkan tarihi dekorunu yıllara meydan okuyarak korumuÅŸ. Kapı giriÅŸindeki eÅŸik mermerinin saÄŸ tarafı (1.resmin 2.karesinde görülmekte) neredeyse 20 santim kadar aşınmış (herhalde geçmiÅŸte sol kapı genelde kapalı durmakta idi), kapı kolundaki pirinç aksamlar ise benzer ÅŸekilde aşınmış ve pırıl pırıl durmakta. Keza iç kısımdaki dekorasyon da 1900 lü yılların izlerini taşımaktadır. İçeri girdiÄŸinizde duvarlardaki ahÅŸap raflar üzerine sıralanmış sirke ÅŸiÅŸeleri, üzeri mermer yüksekçe bir tezgah, irice bir ahÅŸap ayna ve sevgili Ata’mızın kullanmış olduÄŸu bardak.
Mermer tezgah üzerine sıralanmış boza bardakları alıp içmenizi bekliyor. Ãœzerine bir miktar tarçın ve mekanın hemen karşısındaki Tarihi Vefa Leblebicisi’nden alınan 100 gr leblebi ile aÄŸzınıza layık.
Darı ve Şeker ile hazırlanan boza, son derece besleyici bir içecek olup A ve B vitaminleri açısından da son derece zengindir. Arpanın fermantasyonu ile oluşan bir içecek olduğundan, içeriğinde eser miktarda alkol oluşturmaktadır. Fakat uygun koşullarda saklanmaması halinde içindeki alkol oranı hissedilir şekilde artmaktadır. Evde yaptığımız boza gani miktarda hazırlandığından, içemediğimiz son bölümde, böyle içindeki alkol oranı artmış bir miktar boza mutlaka kalırdı.
Yazları da mutlaka denenmesi gereken taze üzüm şırası var (Vefa Bozacısı, birbirlerine şahitlik yapan bu iki müesseseyi bir arada barındırıyor). Sirkesi ise tortu oluşturmayan ve içilesi lezzete. Balzamik sirke, nar ekşisi ve limon sosu da deneyenlerin onayını alan ürünler.
Bu boza marketten aldığınız gibi deÄŸil, mutlaka gidiniz ve bu mekanda içiniz. Belkide ambians yüzünden insanı etkiliyor olabilir. Bardak 2 ytl, 1,5lt’si (6 bardak) ise 9 ytl. Kredi kartı geçmiyor. Önü araç parkı için müsait.
